Home خانه

غزل

غزل

حیات الله بخشی

Copy of 67010289oVODus ph 400از دیدن گل بی گل رویت چه برم حظ
 سنبل نرسد گر که به مویت چه برم حظ

 ماهی که نشانی ز رخت ذره ندارد
پرتو بکند بی مه رویت چه برم حظ

 گفتم که بیایم به سرکوی تو اما
 گر غیر بود بر سر کویت چه برم حظ

مشک ختن و عنبر و یا بوی قرنفل
 این ها که ندارد ذره بویت چه برم حظ

بخشی چو اگر دست نیابد به وصالت
خود گو که من از حُسن نکویت چه برم حظ