Get Adobe Flash player

Clocks ساعت

جمعه, ۱۵ دسامبر ۲۰۱۷
جمعه, ۲۴ آذر ۱۳۹۶
جمعه, ۲۶ ربیع الاول ۱۴۳۹

Calendar جنتری

دسامبر 2017
دسچپجشی
123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Who's Online مهمانان آنلاین

ما 59 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

غازی امان الله خان

اولین لویه جرگه در زمان امان الله خان

اولین لویه جرگه در زمان امان الله خان

جشن حکومت شاهی محمد ظاهرشاه

جشن زمان شهید سردارمحمد داؤد خان

شهید سردار محمد داود خان

dawd S

1919 شاه امان الله خان شاه افغانستان

شاه امان الله خان شاه افغانستان 1919

(1957) محمد ظاهرشاه در ماسکو

(1957) محمد ظاهرشاه در ماسکو

نمای تاریخ تصویری فغانستان

Afghanistan Hestori 200

نمای تاریخ تصویری فغانستان

د اسټراليا اوښبه افغانان

Afghan Austerlia 1 200

د اسټراليا اوښبه افغانان

مرحوم مدیر صاحب الدین

sahebdin

مرحوم مدیر صاحب الدین

بنیاد خیریه پیمان

Paiman Charity Foundation 2017 200 TUM

بنیاد خیریه پیمان
Paiman Charity Foundation
www.paimanfoundation.com

ویب سایت جدید ولایت لوگر

خطاطي نستعليق آنلاين

logo ass

کمپیوتر سرویس

آموزش حج وعمره همراه با عکس

تانجانت بورد پښتو

ویب سایت جدید ولایت لوگر

د پښتو ژبی نوی فونتونه

دپښتو درسونه کتاب

د رياضي لومړی کتاب ـ تر ۹ ټولګي

محمد ابن عبدالوهاب عربی

مرحوم تورن جنرال نصرالله خلیل

کمپیوتر سرویس

دو روز پي در پي

du ruze paidarpai

انجمن کلتوری افغانها در سویدن

آموزش نماز برای کودکان

کتابخانۀ دانشنامۀ افغان

Map of Country نقشه کشورها

مسجد آنلاین

نعت عالم شوقی

Naat Alem 200

www.kodakan.se

kodakan afghan 200

Afghanistan افغانستان

imagescak6d4un 200

بازی اطفال با گل

blommor aa

تظاهرات گستردۀ افغانها مقابل سفارت امریکا

اختره ته راغلۍ

Akhtara 200

آشپزخانه کوچک من

Home خانه

سرزمین شُهدا

سرزمین شُهدا

مصطفی «عمرزی»
Shuhada 200گاه شدت مصایب، عادت ما برای دریافت غم و اندوه را می شکند و در حسرت آن چه از دست داده ایم، در منظر خون، تاریخی تداعی می شود که در زمان خطوط سیاه، بر دایره ی زنده گی ما کشیدند و در هاله ی این حصار، دود هستی ما در آسمان آبی، ابر های تار در تراکم و در گذار است. 
در دشت ها، در کوهساران، در بلندی ها و در خاک خشک، نمین و تر، در ارضی که در همه جای این هستی غمین است، در گورستان خفته گان آشنا، مسافر، بیگانه و گمنام، چوب ها، آهن ها و توغ هایی در تکه های سبز، سرخ، سفید و سیاه، منظر افسوس از رنجی ست که در روزگار سیاه، از سهم ما از هستی و زنده گی بُریدند و در تکه- پاره های آن، غمکده ای به بزرگی می رود که در مدام سلسله ی جنگ، فرزندان این وطن، هنوز در مسیر لوح تقدیر، چیزی از طمعی نیافتند که در تعریف خوش، زنده گی و شکوه زیبایی های آن است.

 عادت ما می شکند، اما در منظری که در مناظر خونین، سرخی- سیلاب می شود و در بستر مواج آن، اولاد مردم، در تقدیری که حتی لحظه هایش از فهم ما بیرون اند، درست در لمحه ای واژگون می شوند که شاید در اندیشه ی خوشی های آینده، شاید در جسورترین صورت تبارز، در جغرافیای میهن، پاس می دهند و نگه بان عزت و ناموس اند. 

چینیان می گویند: «ارزش یک تصویر، بیش از ده هزار کلمه است!» به راستی، در دنیای ما در جهانی که در ژرفای ذره ها، عظمت حیات گونه گون می شود و از نگرش پهنای کهکشان، اُبهت و عظمت آفرینش، ارزش دیدن را بیشتر می کند، ترسیم غم ها در خطوط ادبیات، اگر به تاثیر تصویر نباشد، در قدرت کلمات، تکان فکر و اندیشه می دهد تا آن چه دیده ایم، در بینش ما، ایده شود و در این جاست که در خلط قدرت بشری، مفهوم تلاش برای حفظ، عزت و ناموس، اصل می شود. 
جغرافیای ما، سرزمین مردمان شریف، در گستره ی فرهنگ احترام، اگر در باور ها، رسوم و آیین ها، کتاب و قلم دارد، در آن منظر غم، در گورستان ها، در وادی خموشان، ثبوت می کند، تاریخی ترین سند ما در دارایی، واقعیت مردان، زنان، دختران و پسرانی ست که در خاک ها خفته اند، اما گواهی می دهند متن تاریخ، در جای دیگری به درستی وضاحت می دهد که خفته گان خموش در سرزمین شُهدا، در وزش پرچم ها، تکان چوب ها و خط های بستر جاوید، ریشه ی این ملت در عمق تاریخ است؛ هرچند به بهای هستی. 
گستره ی زمین های خفته گان، شهدا و رفته گان، در افغانستان ما، در هستی ای که جاوید باد، به احترام خون های ریخته، در شهادت تاریخ، اندیشه می دهد در تضاد زمانه (مرگ و هستی) آن چه برای بقا، اهم تر است، بهایی ست که برای زنده گی، از زنده گی گرفته اند. 
گورستان ها، خاک های فرزندانی که در فراموشی، گمنام شدند در رنگارنگی آن تکه ها، تاریخ، درس و اما اندوه و غمی ست که در فراسوی آن، هستی دیگر، اندیشه می شود و از ترسیم آن، اراده از درسی که می ماند، در سایه ی الم، توجه می دهد بحث حفظ، پاسداشت و حریت، هرچند در قلم پردازی، در ادبیات بیان و در کار فرهنگ، به راحتی و آزادی درمی نوردد، اما در تبارز کردار، در عظمت، سنگینی قربانی ای را بر دوش می گذارد که الحق، صاحبان بزرگی و عزت، کسانی می شوند که در خفته گان خموش در میان خاک ها، اما بزرگان تاریخ و هستی ملت هایی اند که از سهم خویش گذشتند و اما در خوان هستی، زنده هایی که در بستر دشواری های ما، به آسوده گی می زیند، به درستی احترام نمی گذارند.
کاش از آن ایثار و حماسه، در سهم توده هایی می افزودند که از قسمت آنان بُریدند و در غم هایی که فراموش نمی شوند، اما در حیاتی به پایان می رفتند که در انجام هر نیکی و نکویی، پاداش می دهند و از فرهنگ آن، هرچند عزیزی نیست می شود، اما یاد او در ارزش آثار، کسانی را زنده گی می دهد که در پایان هر شب و روز، اگر در عادت طبیعت رفتند، آسوده می روند. 
سرزمین شهدا، خاک هایی از تکه ها، پرچم ها، توغ ها و چوب های لرزان در سیاهی های چشم گیر، در سکوت غم، بیشتر می شوند و در گرفت روزگار، حدودی افزوده است که خلاف عادت طبیعت، بار یافته گان آن، زودتر از فرجام زنده گی، در کمال آرایش انسانی، جوانان، مردان و زنانی بودند که در اندیشه ی زنده گی، ناگهان به نیستی می روند و در این طبیعت غیر، عادت ما در جایی می شکند که صورت غم، بزرگ می شود و در دریای خون، نزدیکان، خواهران، مادران، پدران، برادران و دوستان ما، در رنگ های تصویر، اما در خاطرات ناخوشی تداعی شوند تا بنالیم و شکوه کنیم در تلخی این تاریخ تار، مقاطع حیات را بیشتر می کنند تا در فراموشی آسوده گی های گذشته، در شور و شر مصایب، حیران و مجروح، در هرج و مرج تعدی و فشار، معنی زنده گی در مُرده گی به سرابی بماند که از آغاز تاریخ نحوست، در پی سیرابی به جایی نمی رسیم.
درد ما، درد های بسیار دارد. اگر ادبیات قلم، در سالیان دراز، درگیر شرح ماجراست و در این تفسیر، صورت تاریخ، سیاست، اقتصاد و فرهنگ در چپ و راست گرایش ها، از «چرا چنین شد؟» می آورد، اما در انجام آن، درمانده می شوند؛ زیرا وسعت غم های ما در تعریف ماجرایی نیست که سیاسی می شود. در پستی و بلندی زمان، نوبت هر دو «مقدر» است، اما درد ما درد «نیستی» عزیزانی ست که هرچه «خوب» داشتیم، «بیشتر» بستند، کشتند و مجبور کردند برود.
در سرزمین ما، گور های خفته گان خوب، زیاد می شود. سرزمین شهدا؛ خاک هایی با تکه ها، پرچم ها، چوب ها و بُریده هایی که در وزش باد، تکان می خورند و این واقعیت در میان خاک های سرد،گرم و نمین، که روزی بر فراز آن بودند، تاریخی از فرزندان فهیم، آگاه، مبارز و راستین، اما از دست رفته ی افغانستان شده است.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

بیرق ملی افغانستان

afghanistan

image 006 image 006 image 006

Main Menu

ساینس ، طب و معلومات علمی

حقیقت در یوتیوب

youtube

الحاج محمد شاه پيمان

salim abed paiman 200

جنتری یا تقویم سال ۱۳۹۶

Calandar 1395 S 200

په پيښور کښي د ضا خېل په مدرسه

آشپزی افغانی

dast pukht afghani 180

آشپزی افغانی و غذا های لذیز افغانی

تاریخی، سیاسی، فرهنګی ، کلتوری او اجتماعی کتابونه

تلویزیون آشنا

daritvplayer

نماز ستون دین

Namaz Ston Din 1 200

د آشنا تلویزیون وروستی خپرونه

player240

مرحوم داکتر عزیزالله لودین

dr. azizullah lodin 200

ښاغلۍ محمد رسول باوری

bawari 200

استاد شاه محمود محمود

Ustad Shah Mahmood Mahmood 200

د ارګ تاریخچه

باغ بابر

پښتانه اصلاً څوک دي ؟

فال حافظ

hafez copy

سه هزار سال دروغ درتاریخ ایران

Tamuli Dar Bonyan Jalyat 200

!بیستمین سالروز پیروزی مجاهدین بر همه مبارک باد

ننگرهار مشاعره

پرویز شگیوال

Saraji Atal سراجی اتل

سمیع الله تړون

Rates widget

Currency Converter

شعر پښتو

برنج گل لاله

loga

شرکت حسابداری الیاس

Elias S

ښاغلی سمیع الله تړون

Samiullah Taron 200

ښاغلی سنګر مل عارفزی

ویدیو کلپ کارتون برای اطفال خورد سال

Statistics

سیستم عامل
FreeBSD
پی اچ پی
7.1.12
MySQLi
5.7.20-log
زمان
21:21
ذخیره ساز
فعال شده
Gzip
غیر فعال
کاربران
1
مطالب
513
نمایش تعداد مطالب
124451

اخبار جدید

تاریخچه مختصر بچه سقاو

Login Form

Copyright © 2017. All Rights Reserved www.haqiqat.se حقیقت

Innehållsansvarig: Mohammad Shah Paiman, 073- 939 46 22 - e-post: abed_salim@hotmail.com www.haqiqat.se All Rights Reserved.